เป้อมีข่าวดีจะบอก...

อารายๆคะ

ความพยายามที่ไม่สามารถทำให้ประสบผลสำเร็จนั้น ไม่ใช่ความพยายามที่แท้จริง
คนที่พอใจในความพยายามของตัวเอง แม้จะไม่ประสบผลสำเร็จ

ถึงแม้จะกลายเป็นบุคคลชั้น 1 ได้
แต่ก็จะไม่สามารถกลายเป็นคนที่เหนือกว่าบุคคลชั้น 1 ได้

"พวกเธอนะ เป้าหมายไม่ใช่บุคคลชั้น 1 แต่ต้องมุ่งมั่นไปที่เหนือกว่าชั้น 1
เพราะเป็นมนุษย์ จึงมีความสามารถ
เรื่องฝีมือก็มีทั้งเก่งและไม่เก่ง อย่างไรก็ตาม
ที่เรียกว่า เหนือกว่าบุคคลชั้น 1
ก็ไม่ใช่คนที่เป็นเลิศ ในด้านฝีมือและความสามารถแค่นั้น
แต่หมายถึง

คนที่ไม่ลืมความพยายาม อย่างไม่ลดละ ไม่ว่าจะเป็นเวลาไหน
การสะสมความเพียรพยายามที่ละก้าว ๆ เช่นนี้
จะสร้างให้เป็นบุคคลที่เหนือกว่าชั้น 1 ได้
อยากให้จดจำเรื่องนี้ไว้ให้ดี

เคยรู้สึกใช่ไหมว่า...

ขณะที่เราเดินเข้ามา บางคนกลับกำลังเดินหนี

กับบางคนเรากำลังเดินหนี บางคนกลับเดินตาม

กับบางคนเราก็ต้องการระยะห่างประมาณหนึ่ง ไม่ต้องใกล้มาก

แต่ไม่ต้องการห่างหายไปไหน


----------

ขณะที่บางคนวิ่งตามล้มลุกคลุกคลานและเจ็บปวดกับระยะห่างของอีกคนที่ทิ้งไว้ตรงหน้า

และขณะเดียวกันกับที่อีกคนก็วิ่งหนี

โดยไม่คิดจะหันกลับมามองความเจ็บปวดของอีกคน

อะไรก็เกิดขึ้นได้กับความรู้สึกคน

---------

เหนื่อยแสนเหนื่อย ล้าแสนล้า แต่สุดท้ายก็ยังพยายาม

พยายามที่จะยื้อยุดฉุดดึงอยู่เช่นนั้น

บางคนปล่อยความรู้สึกของอีกคนไว้

บนความห่างๆจนลับตา...

ไม่เคยหันกลับมามอง หรือรับรู้ความเป็นไปของอีกคน...

ไม่เคยรับรู้ว่า...

ระยะห่างที่เขาทิ้งไว้อีกคน มันสร้างความเจ็บปวดไว้ประมาณไหน

แต่ก็มีบางคนที่เหนื่อยล้ากับระยะห่างที่พยายามรักษาไว้เพียงแค่นั้น

ไม่ต้องห่างไป แต่เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้

ต้องการเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบ...

--------

อาจเป็นเพราะ...โลกกว้างเกินไป

หรือไม่...หัวใจเราแคบเกิน
--------------

หวัดดีจ้า...เราเองนะ

เปงมัยบ้างสบายดีกันปะ...เรามาทักทายจ้า

เดี๋ยวจาเปิดเทอมแระ...รีบมาก่อนเดี๋ยวไม่มีเวลา

จาเที่ยงแระอย่าลืมทานข้าวกันนะค่ะ

ไปแระค่ะ...บะบายค่ะ

วันหลังเข้าไปเม้นต์ให้น้องมั่งนะ อย่าดูอย่างเดียว อิอิ

ดีจ้า...ไปแระ

เข้ามาดูอะค่ะ

บะบายค่ะ

แน่จายอ่ะ ว่าอายุ21 ลุง 5555 ^_^